ജനനം മരണം -ഗിരീഷ് മാരേങ്ങലത്ത്

 ഗിരീഷ് മാരേങ്ങലത്ത്

ഇന്‍ട്രോസ്പെക്ഷന്‍-നിഷ നാരായണന്‍

നിഷ നാരായണന്‍

ഇന്‍ട്രോസ്പെക്ഷന്‍ =============== ഈയിടെയായി നിലപാടുകളേയില്ല. ചുമ്മാ കലുങ്കേലിരുന്ന് ഊതിവിടുന്ന ഒരു ബീഡിക്കനവു പോലെ, പൊടിപിടിച്ച ഫിലിംപെട്ടീലിരിക്കുന്ന ഒരു തുണ്ടുപടം പോലെ, പാര്‍ട്ടിയാപ്പീസ്ചുമരില് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഏംഗല്‍സ് ഫോട്ടോ പോലെ, പീഡോഫീലിയ , സ്വാശ്രയം,ഇടിമുറി, ബംഗാളി ഫ്ളോ, ഇവയൊന്നും കണ്ടില്ലെന്ന്, കേട്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച്, എന്നും രാവിലെ വൈകിയുണര്‍ന്ന് , മുക്കിയും മൂളിയും നിലപാടുകളുറയ്ക്കാതെ തളര്‍ന്നു പാടുന്ന ഒരു സിലോണ്‍ റേഡിയോ, ഞാന്‍.

ടീച്ചറമ്മ-അപര്‍ണ

അപര്‍ണ

ടീച്ചറമ്മ 

ഒരു ആയിരം രൂപ തര്വോ ടീച്ചറെ?....'

ക്ലാസിലെ ഏറ്റവും ഉഴപ്പനായ കുട്ടി, തന്നെ ബഹുമാനിക്കാത്തവന്‍, വല്ലപ്പോളും മാത്രം ക്ലാസില്‍ വരുന്നവന്‍....

ഇവന്‍ എന്തിനാണ് എന്നോട് പൈസ വാങ്ങുന്നത്....?

'കൊടുക്കരുത് ടീച്ചറെ..... പിന്നെ ഇവന്‍ ക്ലാസിലേക്ക് വരില്ല. ടീച്ചര്‍ക്ക് പൈസേം കിട്ടില്ല' അവന്‍റെ ആവിശ്യം കേട്ടുകൊണ്ട് വന്ന രാധടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു. 

അവന്‍ ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി.

'ഉറപ്പായും തരും ടീച്ചറെ . വേറാരുമില്ല സഹായിക്കാന്‍'. അവന്‍ വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു

എന്തിനാ ഏതിനാനൊന്നും ചോദിച്ചില്ല , ഞാന്‍ ബാഗില്‍ നിന്നും പൈസ എടുത്ത് കൊടുത്തു.

'തരും ടീച്ചറെ......ഈ പൈസ ഞാന്‍ ഉറപ്പായും തരും ' അവന്‍ അതും പറഞ്ഞു ഓടി. 

ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി. അവന്‍ ഇത് വരെ ക്ലാസില്‍ വന്നിട്ടില്ല. ഇനി അവന്‍ തന്നെ പറ്റിച്ചതായിരിക്ക്വോ....? എന്തിനാ പൈസ എന്നെങ്കിലും ചോദിക്കായിരുന്നു തനിക്ക്.

സാരമില്ല ഞാന്‍ സ്വയം ആശ്വസിച്ചു.

പിന്നീട് ഒരു ദിവസം വഴിയില്‍ വച്ച് ഞാന്‍ അവനെ കണ്ടു. ചുമടെടുപ്പില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുവായിരുന്നു അവന്‍. ഞാന്‍ അവനെ നോക്കുന്നത് അവന്‍ കണ്ടത് കൊണ്ടാവാം മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി എന്‍റെ അടുത്തേക്ക് അവന്‍ വന്നു.

'ടീച്ചറെന്താ ഇവിടെ? . എന്നെ അന്വേഷിച്ച് ഇറങ്ങിയതാണോ? നാളത്തെ പണി കൂടെ കഴിഞ്ഞാല്‍ പൈസ കിട്ടും കിട്ട്യാ ഉടനെ ടീച്ചറിന്‍റെ പൈസ തരാം വൈകിപ്പിച്ചതിന് ക്ഷമിക്കണം.' 

എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാന്‍ നിന്നു.

"വിഷ്ണു ന്താ ക്ലാസില്‍ വരാത്തെ....?" അല്പ സമയത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

' ഓ ഇനി വരണില്ല ടീച്ചറെ. വീട്ടില്‍ പെങ്ങളൊറ്റയ്ക്കാ. അന്ന് അമ്മയ്ക്ക് സുഖമില്ലാത്തോണ്ടാ ടീച്ചറോട് പൈസ വാങ്ങിച്ചത് പക്ഷേ...... അമ്മ പോയി. രക്ഷപ്പെടുംന്ന് പ്രതീക്ഷ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല,  എന്നാലും ആ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോ സഹിച്ചില്ല ടീച്ചറെ അറിയാവുന്നീടത്തൊക്കെ കൈ നീട്ടി  ആരും സഹായിച്ചില്ല. പിന്നെ ടീച്ചറു തന്ന പൈസേം കൊണ്ട് ആശുപത്രീല്‍ എത്തുമ്പോഴേക്കും...... പോയി...... ഞങ്ങളെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി.....' പറയുമ്പോള്‍ അവന്‍റെ ശബ്ദം ഇടറി.

അവനോടെന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാന്‍ നിസ്സഹായയായി നിന്നു.

'ഒരു കടയില്‍ ജോലിക്ക് നിക്കണുണ്ട് ടീച്ചറെ, പെങ്ങളെ കഷ്ടപെടുത്താണ്ട് നോക്കണം അതിനെനിക്ക് ആ ജോലി തന്നെ ധാരാളം പിന്നെ ഇത് പോലെ ചില്ലറ ജോലികള്‍ വേറെയും.... ' അവന്‍ അത് പറയുമ്പോള്‍ പ്രായത്തില്‍ കവിഞ്ഞ പക്വത അവന്‍റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.

" വിഷ്ണു പഠിക്കണം " ഞാന്‍ അത്രേം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ എന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി .

' അതൊന്നും നടപ്പില്ല ടീച്ചറെ '

"ന്താ നടക്കാത്തെ. നടത്തണം വിഷ്ണു നാളെ വൈകിട്ട് വീട്ടിലോട്ട് വാ. മിസ്സായ പോഷന്‍സ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തരാം. പഠിക്കാന്‍ കഴിവില്ലാത്ത കുട്ടിയൊന്നുമല്ല താന്‍. പഠിക്കണം ഉയര്‍ന്ന മാര്‍ക്കോടെ തന്നെ പാസാവണം"അത്രേം പറഞ്ഞു മറുപടിക്ക് നില്‍ക്കാതെ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

പിറ്റേന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ അവന്‍ വീട്ടിലെത്തി.

'ടീച്ചറെന്തിനാ നിക്ക് വേണ്ടി ബുദ്ധിമുട്ടണത് '

"ബുദ്ധിമുട്ടോ....? എന്നാരാ പറഞ്ഞേ. അറിവ് പകര്‍ന്ന് കൊടുക്കണത് ഒരു അദ്ധ്യാപികയുടെ കടമയാണ്. വിഷ്ണു അങ്ങനെ ഒന്നും ചിന്തിക്കരുത് പഠിച്ച് ഉയര്‍ന്ന നിലയില്‍ എത്തണം."

'ആഗ്രഹണ്ട് ടീച്ചറെ പക്ഷേ സാഹചര്യം...... അതോണ്ടാ പഠിത്തം വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്. ടീച്ചറു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്തോ.... ആരൊക്കെയോ സഹായിക്കാന്‍ ഉണ്ടെന്നൊരു തോന്നല്‍....'

"വിഷ്ണു നെ കൊണ്ട് പറ്റും. പഠിച്ച് നല്ല നിലയില്‍ എത്തണം. അതായിരിക്കണം എനിക്ക് തരുന്ന ഗുരു ദക്ഷിണ."

അങ്ങനെ പഠനം ആരംഭിച്ചു. വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവന്‍ പാഠഭാഗങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കിയെടുത്തു. പരീക്ഷയില്‍ മറ്റെല്ലാവരെയും പിന്‍തള്ളി ഉയര്‍ന്ന മാര്‍ക്കോടെ തന്നെ  അവന്‍ വിജയിച്ചു. എന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട ശിഷ്യനായി മാറി അവന്‍. ഞാന്‍ അവന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട ടീച്ചറമ്മയും.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് വിദേശത്തുള്ള ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ നിര്‍ബന്ധപ്രകാരം ഞാനും മക്കളും വിദേശത്തേക്ക് പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. വിവരം അറിഞ്ഞു വിഷ്ണു ഓടിവന്നു.

'ടീച്ചറമ്മയും എന്നെ തനിച്ചാക്കി പോവുകയാണോ....?'

"പോകാതെ പറ്റില്ല. വിഷ്ണു ഒരിക്കലും തനിച്ചാവില്ല എന്‍റെ പ്രാര്‍ത്ഥന എന്നും കൂടെ ഉണ്ടാവും. നന്നായി പഠിക്കണംട്ടോ" 

വേറൊന്നും എനിക്ക് പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല അവനോട്. 

ആ കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നെങ്കിലും അവനോട് പറയാന്‍ വാക്കുകള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു.

അവന്‍റെ പഠനാവിശ്യങ്ങള്‍ക്കായി ഞാന്‍ എന്‍റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ കൈയില്‍ കുറച്ച് പണം കൊടുത്തു. അവന്‍റെ കാരൃങ്ങള്‍ നോക്കാനും ഏല്‍പ്പിച്ചു.

                  ********************

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി.

ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ വിയോഗം ജീവിതം പാടെ മാറ്റിമറിച്ചു.

കഷ്ടപ്പാടറിയിക്കാതെ വളര്‍ത്തി വലുതാക്കിയ മക്കള്‍ക്ക് താനൊരു ഭാരമായി.

അമ്മയെ ആരു നോക്കും എന്ന കാര്യത്തില്‍ മക്കള്‍ തമ്മില്‍ കലഹങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു. അവസാനം തീരുമാനമായി അമ്മയെ നാട്ടിലുള്ള വൃദ്ധസദനത്തിലാക്കുക.

ഒരു കണക്കിനു സന്തോഷമായി പിറന്ന മണ്ണില്‍ തന്നെ കിടന്നു മരിക്കാലോ.

 എതിര്‍ത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ല മക്കളുടെ തീരുമാനം അനുസരിച്ചു.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം നാട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി. എന്നെപ്പോലെ ഒരുപാട് അമ്മമാരുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. അവര്‍ക്കൊക്കെ പറയാന്‍ ഒരുപാട് കഥകളും. അങ്ങനെ കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങളുമായി ഞാന്‍ അവിടെ കഴിഞ്ഞു.

'മീര ടീച്ചര്‍ക്ക് ഒരു വിസിറ്റര്‍ ഉണ്ട് ' പെട്ടന്ന് ഒരുദിവസം അമ്മു വന്നു പറഞ്ഞു.

ആരാന്നറിയാന്‍ ഞാന്‍ അവളുടെ കൂടെ ചെന്നു.

'ടീച്ചറമ്മേ........'

"വിഷ്ണു...... മോനെ"

' ടീച്ചറമ്മേടെ വിഷ്ണു ഇപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ വിഷ്ണുവാ....... '

സന്തോഷം കൊണ്ടാവണം എന്‍റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു.

' ടീച്ചറമ്മ കരയുവാണോ....?' അവന്‍ എന്‍റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു .

"സന്തോഷം കൊണ്ടാ മോനെ. മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ന്‍റെ കുഞ്ഞിനെ നല്ല നിലയില്‍ കാണാനായല്ലോ ". ഞാന്‍ അവന്‍റെ നെറുകില്‍ തലോടി.

'ഞാന്‍ വന്നത് ടീച്ചറമ്മയെ കൊണ്ടുപോകാനാ. ടീച്ചറമ്മ കഴിയേണ്ടത് ഇവിടെയല്ല. അനാഥത്വത്തിന്‍റെ നടുവില്‍ വളര്‍ന്ന് ഒരമ്മയ്ക്ക് നല്‍കേണ്ട മുഴുവന്‍ സ്നേഹലും കരുതിവെച്ച് എന്‍റെ ഭാര്യ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്. മുത്തശ്ശി കഥ കേട്ടുറങ്ങാന്‍ കൊതിച്ച് എന്‍റെ മക്കളും. പോകാം നമ്മുക്ക് '

"മോനെ........." എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

'ഇനി അമ്മയ്ക്ക് ഈ മകന്‍ ഉള്ളിടത്തോളം ആ കണ്ണുകള്‍ നിറയരുത് ' അവന്‍ എന്‍റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു.

ഒരമ്മയ്ക്ക് നല്‍കാന്‍ കരുതി വെച്ച സ്നേഹം മുഴുവന്‍ അവന്‍റെ ആ കണ്ണുകളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അപര്‍ണ

പൊട്ടനുസന്‍-സജദില്‍ മുജീബ്

സജദില്‍ മുജീബ്

പൊട്ടനുസന്‍

സുബഹി കഴിഞ്ഞാണ് പള്ളിയിലെ പ്രാവുകള്‍ 

പ്രഭാതത്തിലേക്ക് പറക്കാറ്. അവ മിനാരത്തിലും കിളിവാതിലുകളിലും ചെന്നിരുന്ന് കുറുകുറാ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കും. 

ധാന്യമണി മുറ്റത്ത് വിതറി ഉസന്‍ 

അവയെ വിളിക്കും.. 

'' ബരീണ്ടാ..മക്കളേ..'' 

പലയിടത്തുനിന്നായി അവ ഉസന്റെ അടുത്തേക്ക് പറന്നെത്തും..

ഉസന്‍.. 

അക്ഷരത്തെറ്റ് പോലെ ഒരു ജന്മം..

പത്തുവയസു മുതല്‍ പള്ളിമുറ്റത്തുണ്ടയാള്‍.. 

ഹൗള് കഴുകലും പ്രാവുകളെ പരിപാലിക്കലുമായി കുറേ വര്‍ഷങ്ങളായി. 

ഒരു പ്രാവിനെ പോലെ പള്ളിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി 

ഒരു ജന്മം..

ഷര്‍ട്ടിനുമേല്‍ രണ്ടോ മൂന്നോ ഷര്‍ട്ടിട്ടാണ് 

അയാളുടെ നടപ്പ്. ഇടക്കിടെ മാനസികവിഭ്രാന്തിയും കാണിക്കും.. 

''പൊട്ടനുസന്‍'' അതാണ് അയാള്‍ക്ക് 

പ്രദേശം ചാര്‍ത്തിക്കൊടുത്ത നാമം..

'' താത്തേയ്.. '' 

ആ വിളി കേട്ടാലറിയാം ഉമ്മാക്ക്..

'' ഉസനുപ്പാ..സുഗാണോടാ...''

പൊട്ടനുസനെ ഉസനുപ്പാന്ന് വിളിക്കുന്നത് 

ഉമ്മ മാത്രമായിരുന്നു..

'' താത്തേയ്.. പയയ സര്‍ട്ട് തര്വോ..'' 

'' നിന്ക്കല്ലേടാ ഇന്നലൊന്ന് തന്നത്..? '' 

''അയിന് ദ് ഇനിക്കല്ല.. ഇമ്മടെ സൂലൂനാ..'' 

'' ആരാണ്ടാ ഈ സൂലൂ..'' 

''ഇമ്മടെ സൈതുട്ടിക്കാന്റെ മോനില്ലേ.. 

ഉസ്കൂളില്‍ പോണ.. അവന്ക്കാ..

സൈതുട്ടിക്ക പോയില്ലേ.. അവന്ക്ക് ആരൂല്ല.. 

താത്തേയ്..'' 

'' അത് സുഹൈല് അല്ലേ..ഓന്ക്കെന്തിനാ പയേത്.. 

സെമീറേ.. ഇയ്യാ പുതിയേ സര്‍ട്ട് ഉസന്ക്കാക്ക് 

കൊടുത്താളാ..'' 

ഞാന്‍ തല കുലുക്കി.. 

'' ടാ ചോറ് തിന്നട്ട് പോടാ ..''

ഉസനുപ്പാടെ ഒഴിവുവേളകള്‍ എപ്പോഴും 

വീട്ടിലായിരുന്നു.. 

ഉമ്മ അസ്തമിക്കും വരെ.. 

അന്നയാള്‍ കരഞ്ഞില്ല.. എല്ലാ കാര്യത്തിനും 

ഓടിനടന്നു.. 

മയ്യത്ത് നിസ്കാരത്തിന് നിക്കുമ്പൊ ഖത്തീബ് 

വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. 

'' ഇനി ആരേങ്കിലും വുളൂട്ത്ത് ബരാനുണ്ടാ..''

ഇണ്ട് എന്ന ആ പരിചിതശബ്ദം കേള്‍ക്കെ 

ആരോ ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു.. 

'' എല്ലാരും ആയി.. അതാ പൊട്ടനാ..''

പുരുഷാരം പിരിഞ്ഞു പോയി.. ഞാനും.. 

മഗ്‌രിബ് നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയ ഞാന്‍ കണ്ടത് ഖബറിങ്കല്‍ നിന്ന് വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഉസനുപ്പയെയാണ്.. 

'' കരേണ്ട്..ഉസനിക്കാ..'' 

അയാളെ മാറോട് ചേര്‍ത്തു.

ഉമ്മയുടെ കാലശേഷം ആ ഗ്രാമം വിട്ടു. 

കുറേ ദേശാടനങ്ങള്‍..

പൊടിക്കാറ്റായ് വീശുന്ന പ്രവാസനൊമ്പരങ്ങള്‍.. 

ഉമ്മയുടെ ഖബറിങ്കലേക്ക് വരുമ്പോള്‍ 

ഓടിയെത്തുന്ന ഉസനിക്ക.. 

'' താത്തേയ്.. '' എന്ന് പറഞ്ഞ് കൈപിടിച്ച് 

ഖബറിങ്കലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.. 

കൈകള്‍ പിണച്ച് എനിക്കൊപ്പം പ്രാര്‍ത്‌ഥിക്കും. 

ഉച്ചത്തില്‍ ആമീന്‍ ചൊല്ലും..

പോകാന്‍ നേരത്ത് 

'' അന്റെ പയേ സര്‍ട്ട് തര്വോ.. ഇക്കല്ല.. ഒരാള്ക്ക് കൊട്ക്കാനാ..'' 

ബാഗ് തുറന്ന് അയാള്‍ക്കായി കരുതിയ 

രണ്ടു ജോടി വസ്ത്രം നല്‍കും..

''പ്രാവൊക്കെ പോയി മോനേ....

എല്ലാത്തിനേം ഓര് പറത്തിവിട്ട്.. ''

ഒരു തുള്ളി കണ്ണീര്‍ അയാള്‍ക്കും കുടി 

നല്‍കിയിട്ടേ മടങ്ങാറുള്ളൂ..

'' നിനക്കറിയോ ഷെമീറേ.. 

പൊട്ടനുസന്‍ മരിച്ചു..'' 

ആ വാക്കുകള്‍ ഞാന്‍ കേട്ടത് സ്വപ്നത്തിലായിരുന്നോ.. 

പള്ളിമിനാരത്തില്‍ പ്രാവിന്റെ കുറുകല്‍ 

മാത്രമാണ് പിന്നെ കാതുകളില്‍.. 

നാട്ടിലേക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്യാനായി 

മൊബൈല്‍ ഫോണിലേക്ക് കൈകള്‍ നീണ്ടു..

കാർട്ടൂൺ47-മനോജ് മൂക്കൻതോട്ടം

ബി.പി.എൽ 

പകൽ വീട്-പ്രശാന്ത്‌ . എം

പ്രശാന്ത്‌ . എം

പ്രശാന്ത്‌ നിലയം കാലടി (പി.ഒ ) മലപ്പുറം ജില്ല പിൻ : 679582 മൊബൈൽ : 8281458446 ഇ മെയിൽ : kannan628@gmail.com

• പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ തൃത്താല ഡോ.കെ .ബി .മേനോൻ മെമ്മോറിയൽ എച്ച് .എച്ച് .എസ്സ് ൽ ഹയർ സെക്കന്ററി ഫിസിക്സ്‌ അധ്യാപകനായി ജോലി ചെയ്യുന്നു . 
• പാലക്കാട്‌ ഗവൺമെന്റ് വിക്ടോറിയ കോളേജിൽ പാർട്ട്‌ ടൈം ആയി 'സൂപർ കണ്ടക്ടിംഗ് തിൻ ഫിലിമ്സിൽ 'തിയററ്റിക്കൽ സ്റ്റഡി നടത്തുന്നു . 
• ആദ്യനോവൽ ' അസ്നയിലേയ്ക്കുള്ള ദൂരം ഇൻസൈറ്റ് പബ്ലിക്കേഷൻ , കാലികറ്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
• തുടിപ്പുകൾ എന്ന കവിതാ സമാഹാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി. ഫ്രീക്കൻ അടിമകൾ എന്ന പ്രൊഫഷണൽ നാടകം പീപ്പിൾസ് തീയറ്റർ അരങ്ങിലവതരിപ്പിച്ചു. ഡേ ഔട്ട് ഉൾപ്പടെ രണ്ടു നാടകങ്ങൾ കൂടി കുട്ടികൾക്കായ് രചിച്ചു.

പകൽ വീട്

വയസ്സേറെയായെന്നാരോ,
ഉള്ളിലൊരു സങ്കടപാച്ചിൽ പോൽ.

ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു മടുത്ത പകലുകൾ,
കൂട്ടുകൂടാനിടമില്ലാത്ത തെരുവുകൾ,
കൂട്ടിവച്ചതിലൊരുപിടി കൊണ്ടൊരു
പകൽവീടു തീർക്കണമീ -
പറമ്പിലെ മൗനമുടയ്ക്കുവാൻ.

പിന്നെ,
അനാഥമാകുന്ന ദിനങ്ങൾതൻ പാതിയിലേയ്ക്ക്
ക്ഷണിയ്ക്കണമൊറ്റ തിരിഞ്ഞ ഹൃദയങ്ങളെ .

പാട്ടും ചിരിയുമായ്, വായനക്കൂട്ടമായ്,
ഇടയ്ക്കൊന്നു മയങ്ങുവാൻ വേണ്ടിയൊരു
കൂടൊരുക്കേണമിനിയേറെ ഇല്ലല്ലോ ദൂരം,
ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു നെഞ്ചിലെ ഘടികാരം.

കൊഴിയുന്ന ഇലകള്‍-ശിവരാജന്‍ കോവിലഴികം

ശിവരാജന്‍ കോവിലഴികം
കൊല്ലം മയ്യനാട് സ്വദേശം 
നവമാധ്യമങ്ങളിലും ആനുകാലികങ്ങളിലും ദിനപത്രങ്ങളിലും കവിതകളും കഥകളും കൊണ്ടു തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കുന്നു.
പ്രവാസി .
ഓണ്‍ലൈന്‍ കഥ കവിത മത്സരങ്ങളില്‍ പുരസ്ക്കാരങ്ങള്‍ നേടിയിട്ടുണ്ട്. 
ഭാര്യയും ഒരുമകനും അടങ്ങുന്ന കുടുംബം.

കൊഴിയുന്ന ഇലകള്‍

കൊഴിയുന്നിലകളെപ്പോലിന്നു മാനുഷ- രടരുന്നു ചുറ്റിലും പലമാരിയില്‍ വിധിയല്ല,വിളയാട്ടുകേളിയേയല്ലയിതു വിളയിച്ചതൊക്കയും നമ്മള്‍ തന്നെ . കണ്ടിട്ടറിഞ്ഞില്ല,കേട്ടും പഠിച്ചില്ല കാഴ്ച്ചയ്ക്കു കേമരായ് വാണുനമ്മള്‍ മൂക്കൊന്നുപൊത്തി വലിച്ചെറിയുന്നു നാം മാലിന്യമെന്നും തെരുവിലേക്ക് . കുറിയുണ്ട്,ജപമാല നിസ്ക്കാരമുദ്രയും കുറയാത്തഹങ്കാരമേറെയുണ്ട് ചത്തതും കൊന്നതും ചാപിള്ളയായതും തെരുവില്‍ നിറയ്ക്കുന്നു കേമരായി. നായുണ്ട് നരിയുണ്ട് നരനായ മൃഗമുണ്ട് നാടുമുടിക്കാന്‍ ഭരണവുമുണ്ട് . ചേലില്‍ ചിരിക്കുന്ന വദനങ്ങളുണ്ടതില്‍ ചവറുതോല്ക്കും കെട്ടനാവുമുണ്ട് . മഴയൊന്നു വന്നാല്‍ നിരയൊന്നുകാണാം സാക്ഷര കേരള ദൈവനാട്ടില്‍ പേരൊന്നു മാറുന്ന പലവ്യാധികള്‍ കൊഴിയുന്നതൊന്നുമേയിലയല്ലയിന്ന്. ഇനിവേണ്ടദൌത്യം മാലിന്യ മുക്തി അതിനായിടട്ടെ പുതിയ പോരാട്ടം കൊഴിയാതിരിക്കട്ടെ ഇനിയുമീ ദളമൊന്നു കൈകോര്‍ത്തു നമ്മള്‍ക്ക് മനുഷ്യരാകാം .

മട്ടൻ ബിരിയാണി-പീജി നെരൂദ

പീജി നെരൂദ

മട്ടൻ ബിരിയാണി

പരിഷ്കാരിയായ മകന്റെയും മരുമകൾക്ക് ഒപ്പം എൺപത്തിയാറ് കഴിഞ്ഞ പിതാവ് ഹോട്ടലിൽ കയറി. പിതാവിന്റെ മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ച അമ്പരപ്പിച്ചു. ചുറ്റും തൂക്കി ഇട്ട ബൾബുകൾ, അതും അരണ്ട വെളിച്ചം തന്നെ. പുതുമണം പരത്തുന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചവർ. സംസാരിക്കാതെ ആഹാരത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ച് കഴിക്കുന്നവർ. വളരെ സാവധാനം കഴിക്കുകയാണ് പലരും .

യൂണിഫോം ധരിച്ച വെയിറ്റർമാർ അവർ ഓടി പായുകയാണ് പത്രം എടുക്കുന്നു , ആഹാരം കൊണ്ട് ക്കൊടുക്കുന്നു ടിപ്പ് കിട്ടുബോൾ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ചിരിയും വെയിറ്റർ പാസ്സാക്കി നടന്ന് നീങ്ങുന്നു. ഏസിയുടെ തണുപ്പ്  ഷർട്ടിലൂടെ അരിച്ച് ഇറങ്ങി ആകെ കുളിര് കോരുന്നു.ഇരുന്ന കസേര എൺപത്തിയാറ് കാരന്റെ ചന്തി ഒരു ഭാരം എന്ന കണക്കെ മസില് പിടിച്ച് നിന്നു.

ആകെ ഒരു അസ്വസ്തത വയസ്സനിൽപടർത്തി. ഇറങ്ങി പുറത്തേക്ക് പോയാലോ എന്ന ചിന്തയെ മസ്സില് പിടിച്ച  കസേര അമർത്തി ഇരുത്തി.

എൺപതുകാരന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടു വെച്ച മട്ടൻ ബിരിയാണിയിൽ ദയനീയമായി നോക്കി മകനും മരുമകളും ബരിയാണി സ്പപൂണും. ഫോർക്കും ഉപയോഗിച്ച്  കഴിക്കുകയാണ് .

വയസ്സൻ തന്റെ മുമ്പിൽ ഇരിക്കുന്ന സ്പൂണും ഫോർക്കും ഒരു പുഴുവിനെ നോക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ നോക്കി. എറുകണ്ണിട്ട് മരുമകളെ ഒന്ന് നോക്കി മരുമകളുടെ തറപ്പിച്ച നോട്ടം അയാളെ യാന്ത്രികമായി ഫോർക്കും, സ്പൂണും വേഗം കൈയിലെടുത്തു. ഫോർക്കും, സ്പൂണും കൈയിലിരുന്നു പെട പെടന്ന് പിടിച്ചു. മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ കഴിച്ച് തുടങ്ങി അയാൾ ഇറച്ചി ഫോർക്കിൽ കുത്തി വായിലേക്ക് ഇട്ടു ചവച്ച് തുടങ്ങി വായിൽ ഇറച്ചിക്ക് ഒപ്പം തടഞ്ഞ എല്ലിൻ കഷ്ണം നന്നായി ഒന്ന് കടിച്ച് നോക്കി പൊട്ടുന്നില്ല.

 പുറത്തേക്ക് തുപ്പാൻ ഒരുങ്ങിയതും മരുമകളുടെ വീർത്ത മുഖം കണ്ട് വയസ്സൻ വായിൽ തന്നെ എല്ലിൽ കഷ്ണം ഒളിപ്പിച്ചു.  ഇപ്പോൾ എന്താ ചെയ്യുക ഒരു വഴിമാത്രം  സർവ്വശക്തിയും എടുത്ത്  ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ച് വയസ്സൻ ഒറ്റ വിഴുങ്ങ് …. 

 സ്വയം തൊണ്ടയിൽ കുത്തി പിടച്ച് വയസ്സൻ കസേരയിൽ പിടച്ച് നിന്ന് തറയിൽ വീണു.

പീജി നെരൂദ

               .