കാർട്ടൂൺ51-മനോജ് മൂക്കൻതോട്ടം

ഹാപ്പി-ഓണം 

കുഞ്ഞിപ്പൂവ്-മുഹമ്മദ് ഷഹൽ .ടി

മുഹമ്മദ് ഷഹൽ .ടി 

8 ബി
ജി എച്ച് എസ്സ് മീനടത്തൂർ

കുഞ്ഞിപ്പൂവ്

തേനൂറും പാൽ പുഞ്ചിരിയുമായി 

അങ്കണത്തട്ടിലതാ -

ഒരു കുഞ്ഞിപ്പൂ വിരിഞ്ഞു 

മുറ്റത്തിൻ മാറിടത്തിൽ 

ഐശ്വര്യ മേകിയതാ -

പല്ലിളിച്ചു കാട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു 

വെയിലിന്റെ നാളമേറ്റു 

വാടാതെ നിൽക്കുമ്പോഴതാ -

വേദനിപ്പിക്കാൻ എത്തിയവർ 

ഒരു കുഞ്ഞികൈ വന്നെന്നെ -

വലിക്കുന്നതാ ......

പിഴുതെടുക്കുന്നെന്നെ 

വലിച്ചും അടിച്ചും പറിച്ചും 

അവരെന്നെയതാ.....

മരണത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു 

കാർട്ടൂൺ50-മനോജ് മൂക്കൻതോട്ടം

ജി.എസ്സ്.ടോമാറ്റോസ് (ജി.എസ്സ്‌.ടി )

ഫയർ എസ്‌കേപ്പ്-കാർട്ടൂണിസ്റ്റ് ശ്രീ

ഫയർ എസ്‌കേപ്പ് 

കടൽ-പീജി നെരൂദ

പീജി നെരൂദ 

കടൽ

 സുധീർ പെട്ടികൾ ഓരോന്നായി വലിച്ച് മുറുക്കി കെട്ടി. സുധീറിന്റെ അപ്പൻ തോളിൽ തൂക്കിയ വല മുറ്റത്ത് വെച്ച് വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു .അപ്പൻ അണ്ടർവയറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കുറച്ച് നോട്ടുകൾ പുറത്ത് എടുത്തു. നോട്ടുകൾ വിയർപ്പ് കൊണ്ട് നനഞ്ഞിരുന്നു. അയാളുടെ കറുത്ത് കരുവാളിച്ച മുഖവും കണ്ണുകൾ രണ്ടും ' കടലിലെ ചുഴിയിൽ പെട്ട കണക്കെ ആഴത്തിലേക്ക് ആണ്ടിരുന്നു .അപ്പന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പി മോനെ സു.…. ധീ…. വാക്കുകൾ മുഴുവിക്കാതെ മുറിഞ്ഞ് പോയി. അപ്പൻ സുധിറിനെ നെഞ്ചിലേ വിയർപ്പിൽ മുങ്ങിയ ദേഹത്തേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ചു 

സുധീറിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു നീ അമ്മയോട് യാത്ര പറഞ്ഞോ….?

ഇല്ലപ്പാ….? പറയണം…..

അപ്പനും മകനും  കടലിന്റെ ഓരത്ത് മണലിൽ ചവിട്ടി നിന്നു. 

സുധീറിന്റെ മനസ്സിൽ എന്റെ കടൽ കടക്കാനുള്ള യാത്രയിൽ അപ്പന് ആര് തുണ എന്ന ചിന്ത തിരമാല കണക്കെ വന്ന് പൊയ്ക്കോണ്ട് ഇരുന്നു.ശരണാലയത്തില്‍ ഉപേക്ഷിക്കാനോ അവിടെ കിടന്നു നരകിച്ചു മരിക്കാന്‍ അപ്പനെ വിട്ടു കൊടുക്കാനോ ഇല്ല അയാൾക്ക് മനസ്സ് വന്നില്ല... എങ്കിലും പിന്നെ എന്താ ഒരു വഴി…. തലച്ചോറുകൾ മുളകിൽ ഇറക്കിവെച്ചത് പോലെ പുകയുന്നു .

തിര പാറയിൽ വന്ന് തലതല്ലി ചിതറിയ കണക്കെ അപ്പന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞെട്ടി സുധീർ ചിന്തയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.

സന്ധ്യക്ക് കടപ്പുറത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ തനിച്ചല്ല എന്ന തോന്നല്  വരാറുണ്ട് അപ്പന് '.12 വർഷം മുമ്പ് കടലിന്റെ മടിതട്ടിൽ നിന്ന് കടലമ്മ വന്ന് നിന്റെ അമ്മയെ കൊണ്ട് പോകുമ്പോൾ അവളുടെ പള്ളയിൽ നിന്റെ കൂടെപിറപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു. തിരികെ കിട്ടിയില്ല അവസാന മുത്തം നൽകാൻ പോലും. ദാ ഇപ്പോൾ നീയും കടൽ കടന്ന് പോകുന്നു അപ്പൻ തനിച്ചാണ് ഈ കടപ്പുറത്ത് .എനിക്ക് ഇനി എന്താണ് ദാ.. കടലിന്റെ മടിതട്ടിൽ അവള് എനിക്കായ് തല ചായ്ക്കാൻ ഇച്ചിരി സ്ഥലം കണ്ട് വെച്ചിട്ടുണ്ടാവും കാണാൻ കൊതിച്ച കൺമണിയുടെ നെറുകൾ ചുംബനം കൊണ്ട് മൂടണം.

സുധീർ ചോദിച്ചു വാങ്ങിയ ഗൾഫ് ജോലി മുക്കുവന്റ മകനായി മീനിന്റെ നാറ്റവുമായി ജീവിക്കാൻ വയ്യ പുതു അത്തറുകളുടെയും ,ബോഡിലോഷ്യന്റെയും മണത്തിനോടാണ് എനിക്ക് ഭ്രമം യത്രയുടെ അവസാനഘട്ടം അപ്പനെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കി യാത്ര പോകണം. 

അങ്ങനെയാണ് എത്രയും വേഗം അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അപ്പന്റെ കലുഷിതമായ മനസ്സുമായി അയാള്‍ ഈ കടല്‍ത്തീരത്തേക്കു വന്നത്..... ശരിയോ തെറ്റോ അറിയില്ല എങ്കിലും സ്വപ്നം നീറുകയാണ് ഉള്ളിൽ ഒരു നെരിപ്പോട് പോലെ……

വെളിച്ചത്തെ വിഴുങ്ങി ചുറ്റും ഇരുട്ട് പാകിയിട്ട് സൂര്യന്‍ പൂര്‍ണമായും കടലമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് മയങ്ങിയിരുന്നു....

യാത്രയുടെ ഉറപ്പിൽ സുധീർ നിൽക്കുകയാണ് പോകണം …..

ശാന്തമായി ഒഴുകിയിരുന്ന തിരമാലകള്‍ പൊടുന്നനെ രൗദ്രഭാവത്തോടെ കടല്‍ത്തീരത്തേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.... അതുപോലെ 

അപ്പന്റെ മനസ്സും.....

 കടലുകൾക്ക് മീതെ പറവകൾ പറന്ന് കൂട് തേടി നീങ്ങുന്നു…

പിൻതിരിഞ്ഞ് സുധീർ നടന്ന് നീങ്ങി ….….

. ഇപ്പോൾ ഒരു ശൂന്യത മാത്രം….

അപ്പൻ നടന്ന് നീങ്ങിയ കാലടി പതിഞ്ഞ മണ്ണുകളെ തിര മാറോട് അണച്ചു…..

പീജി നെരൂദ

സഹജീവനം – ശരീഫ മണ്ണിശ്ശേരി

ശരീഫ മണ്ണിശ്ശേരി

സഹജീവനം

വരാന്തയിലേക്ക് കയറിയപ്പോഴേ അലങ്കോലത്തിന്‍റെ ചിതറലുകള്‍ എല്ലായിടത്തും ചിറി കോട്ടി കിടക്കുന്നത് കാണായി- സോഫയില്‍ ആഴ്ചപ്പതിപ്പുകളും ബാലപുസ്തകങ്ങളും കമഴ്ന്നും നിവര്‍ന്നും കിടക്കുന്നു. നിലമാകെ തുണ്ടുകടലാസുകളാണ്‌.ഇവളിതെവിടെപ്പോയി? തുറന്നു കിടപ്പാണ് വാതില്‍.. സിറ്റിംഗ് റൂമില്‍ കുട്ടികള്‍ രണ്ടും ദീവാനിലും സോഫയിലും തല കുത്തി മറിയുകയാണ്. എന്താ അവരുടെ ആഹ്ലാദം, ഒരാളും വേണ്ട എന്നു പറയാനില്ലാത്തതില്‍..”ഡാ-“ ഒച്ചയിട്ടു കൊണ്ട് അവരുടെ മുമ്പിലെത്തി, “കീറിയിട്ട ഈ പേപ്പറൊക്കെ പെറുക്കി വേസ്റ്റ് ബാസ്കറ്റില്‍ ഇട് , ഒരു കളി, അമ്മയെവിടെ?”

അവര്‍ ഭയത്തോടെ ഒക്കെ പെറുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. “മുകളിലുണ്ട്”- ചെറുത് പിറുപിറുത്തു. കോണിയില്‍ ഒരു സ്റ്റെപ്പ് ഒഴിയാതെ കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ തല കുത്തനെ കിടക്കുന്നു. “ഡാ , അത് കഴിഞ്ഞാ ഇതും ക്ലീനാക്ക്, നിങ്ങളുടെ അമ്മയെന്താ ചത്ത് പോയോ?” മുകളിലും ഇനി വലിച്ചിടാന്‍ ഒന്നും ബാക്കിയില്ല. തന്‍റെ ഷെല്‍ഫിലെ സാധനങ്ങള്‍ പോലും നിലത്ത് കിടപ്പുണ്ട്. ഇന്നിവളുടെ ചെവിക്കല്ല് പൊട്ടിച്ചിട്ട് ബാക്കി കാര്യം..അരിശത്തോടെ ബെഡ്റൂമിലെത്തി, ബെഡ്ഷീറ്റുകളും തലയിണകളും കുഴച്ചു മറിച്ചിരിക്കുന്നു..”പ്രഭേ, ഡീ പ്രഭേ-“ഉറക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് റൂമില്‍ കയറി. രണ്ടു പുതപ്പുകളുടെ കൂമ്പാരത്തിനടിയില്‍ നിന്ന് അവളുടെ സാരിത്തലപ്പ് കാണുന്നുണ്ട്. “നീയെന്താ ചത്തോ, ഇവിടെ കുട്ടികള്‍ വീട് മറിച്ചിടുന്നതൊന്നും നീ കാണുന്നില്ലേ? എന്താ നീ ഇവിടെ മല മറിക്കണത്, ഇത്ര ക്ഷീണിക്കാന്‍?”

കലിയോടെ പുതപ്പ് വലിച്ചു മാറ്റി. ചരിഞ്ഞു കിടപ്പാണ് അനക്കമില്ലാതെ..”പ്രഭേ പ്രഭേ..” തൊട്ടു വിളിക്കാനായി മുഖത്ത് സ്പര്‍ശിച്ചു, ഒരു കിടിലമായി മരവിച്ച തണുപ്പ് കയ്യിലേക്ക് അരിച്ചു കയറി..ചിറിക്കോണില്‍ ചോര..ഈശ്വരാ! ഇനിയെന്തെല്ലാം ഗുലുമാലുകള്‍ ആണാവോ വരാന്‍ പോകുന്നത്. ആത്മഹത്യ ആയിരിക്കുമോ? ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് പോയാല്‍ പണിയാകുമോ? സ്വയം കൊല്ലാന്‍ മാത്രം എന്ത് പ്രശ്നമാണ് അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നത്?

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് അയാള്‍ ബെഡ്റൂമിലെ ഷെല്‍ഫ് വെറുതെ പരിശോധിക്കയായിരുന്നു. കുട്ടികളെ തല്‍ക്കാലം അവളുടെ അനിയത്തി കൊണ്ടു പോയിരിക്കാണ്. അന്ന്‍ അയാള്‍ ആദ്യം വിളിച്ചത് സുഹൃത്തായ വക്കീലിനെയാണ്. കേസായിട്ടുണ്ട്, അത് മുറ പോലെ നടന്നോളും. പക്ഷെ എന്തിനായിരിക്കും അവള്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തത്? അവള്‍ക്ക് മറ്റു വല്ല ബന്ധങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നോ? കുറച്ച് കവിതയെഴുത്തിന്‍റെ ഭ്രാന്തുണ്ടായിരുന്നു. അയാള്‍ക്ക് സങ്കടത്തേക്കാള്‍ വിദ്വേഷമാണ് തോന്നിയത്. അല്ലേലും താനും അവളും അത്ര ക്ലോസൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. എല്ലാ വീട്ടിലെയും പോലെ ഒരു അഡ്‌ജസ്റ്റിങ്ങ് ലൈഫ്..രണ്ടാള്‍ക്കും ചാഞ്ഞു നില്‍ക്കാന്‍ മറ്റൊരു തണലാണ്‌ വേണ്ടിയിരുന്നത്. കുളിര്‍മയും കാറ്റുമുള്ള മറ്റൊരു ഷെയ്ഡ്‌..താനത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പേ നേടിയെടുത്തു. അതവള്‍ക്ക് അറിയുമായിരുന്നോ?അതാണോ അവള്‍ യാത്ര പകുതിക്ക് വച്ച് മുറിച്ചു കളഞ്ഞത്?

അതോ അവള്‍ക്കും മറ്റൊരു തണല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നോ?സമാന്തരരേഖകളാണ് അധികവീടുകളിലും ദ്രുതം ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, ഒന്നു മിണ്ടാന്‍ പോലും നേരമില്ലാതെ, തീരാത്ത തിരക്കുകളില്‍..

അവളുടെ ആ കൊച്ചു ഡയറി അയാള്‍ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു. എന്തൊരു ഭംഗിയാണ്..ആരാവും ഇത് വാങ്ങിക്കൊടുത്തത്?കുനുകുനാ എഴുതിയ കുറെ കവിതകള്‍ക്ക് ശേഷം നിലാവിലേക്ക് തുറക്കുന്ന ഒരു കതകിന്‍റെ ചിത്രത്തിന്  താഴെ അവള്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നു –

“

"സഹജീവനം –വ്യത്യസ്ത ജീവികള്‍ അതിജീവനത്തിനായി  പരസ്പരം ആശ്രയിക്കുന്ന സഹജീവനം എന്ന പ്രതിഭാസം തന്നെയാണ് ദാമ്പത്യവും. യാതൊരു പൊരുത്തവുമില്ലാത്ത രണ്ടു വ്യക്തികള്‍ സമൂഹത്തിനു മുന്നിലെ മാന്യമായ നിലനില്‍പ്പിനു വേണ്ടി മാത്രം സ്വന്തത്തെ ബലി കൊടുക്കുന്ന ഈ ഏര്‍പ്പാട് എന്നാണ് ഒന്നവസാനിക്കുക? കല്യാണമെന്ന ഇത്തിള്‍ക്കണ്ണി എത്രയെത്ര കലാജന്മങ്ങളെയാണ് തിന്നു തീര്‍ത്തത്..”

ബോറ്- അയാള്‍ ഡയറി ഒരു മൂലയിലേക്കെറിഞ്ഞ് ശ്രേയക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു. കവിതകള്‍ കാണുന്നത് തന്നെ അയാള്‍ക്ക് കലിയാണ്. എന്തിനാണ് ആളുകള്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രയോജനവും ഇല്ലാത്ത ഓരോ ജോലികള്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്? അയാള്‍ക്കൊരിക്കലും മനസ്സിലാവാത്ത ഒരു കാര്യമാണത്.

പ്രായോഗികതയുടെ പരുത്ത വിരലുകള്‍ അക്ഷരങ്ങളെ പെറുക്കി ശ്രേയയിലേക്ക് പറത്തി..അന്ന് വൈകീട്ട് അവള്‍  അയാളുടെ അടുത്ത് ഉണ്ടാവുമല്ലോ എന്ന ആശ്വാസചിന്ത അയാളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ആനന്ദമുത്തുകളെ തെറിപ്പിച്ചു. വളരെ വേഗം ഈ കേസും കൂട്ടവും ഒന്നു തീര്‍ന്നു കിട്ടിയാല്‍ ശ്രേയക്കൊപ്പം സുഖമായി ജീവിക്കാമായിരുന്നല്ലോ എന്ന് അയാള്‍ ഉത്ക്കടമായി ആഗ്രഹിച്ചു ....

കോഴിപ്പോര് -ദിനേഷ് ഡാലി

കോഴിപ്പോര് 

നമ്മൾ-ഇന്ദു വിനീഷ്

ഇന്ദു വിനീഷ്.

നമ്മൾ 

നീയും ഞാനും സമാന്തരരേഖകൾ.. സ്നേഹത്തിൽ വാശിയിൽ കരുതലിൽ കയറ്റങ്ങളും ഇറക്കങ്ങളും ചരിവുകളും വളവുകളുമില്ലാത്ത സമാന്തരരേഖകൾ ചിലപ്പോൾ, ഒരു റെയിൽപാതയുടെ ഇരുവശങ്ങൾ പോലെ നീണ്ടു പോകുന്ന വാശി പിണക്കങ്ങൾക്ക് മീതെ ജീവിതഎഞ്ചിൻ നിരങ്ങി നീങ്ങുന്നുണ്ട് നെടുവീർപ്പിൻ കൂകി വിളികളും പുകച്ചുരുളുകളും അവസാനിക്കുന്നിടം, പിണക്കത്തിന്റെ അവസാന സ്റ്റേഷൻ ഒന്ന് മൂളി ഞരങ്ങി വിറച്ചു ഒരു നിൽപ്പുണ്ട് പിണക്കത്തിന്റെ എഞ്ചിൻ വേർപ്പെടുത്തി ഇണക്കിച്ചേർത്ത പുത്തൻ എഞ്ചിനുമായി ഒരു കുതിപ്പുമുണ്ട് കിതച്ചു കുതിച്ചു പിന്നെയും എഞ്ചിനുകൾ മാറി മാറി... ചിലപ്പോൾ, ഒരു നൗകയിലെ തുഴകൾ.. അലയിലുലയുമ്പോഴും ചുഴികൾ താണ്ടുമ്പോഴും തുഴകൾ തളരാതെ.. ഇടയ്ക്കാകാശപ്പറവകൾ, പ്രണയം ഇന്ധനമാക്കി വികാരങ്ങളുടെ നനുത്ത മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പറന്നു പറന്ന്... ചിലപ്പോളൊക്കെ ഒരു പട്ടം. നിന്റെ സ്നേഹ നൂലിന്നറ്റത്ത് ഹൃദയത്തിന്റെ വിശാലതയിലങ്ങനെ... എപ്പോഴാണ് നീയും ഞാനും നമ്മളായത് സമാന്തര സ്വഭാവങ്ങളിൽ നിന്നും ഒരു സ്നേഹ ബിന്ദുവിൽ നിന്റെയും എന്റെയും മനസ്സുകൾ അലിഞ്ഞു ചേർന്നത്...